An Olur

an olur

sanki hiç gitmemiştir giden

ve sanki hiç yanmamıştır geride kalan

unutur insan..!

sen

unutabilir misin

geçmişi bir çırpıda

kayıp zaman

buğulu cam

maziye işlenmiş mendil

gitikçe sararan

dışarı baharmış

dışarısı kış mış ayaz mış

çıkabilir misin öylece umarsızca

giyinip kuşanmadan

ansızın donarsın..!

dağlar..

dağlar hiç yıkılmaz sanma

sen her kafa tutuşunda

kaç çınarlar dikilir eteklerine yalnızlığın

ki kaç fırça darbesi daha almıştır resim

bir sarıdan bir kırmızıdan

şeffaf duvarların kırılgan

sahi

/boyanır mı yeni baştan..!

.../

/...sessizliğin içinde nasıl da çoğalır insan

kendini biriktirdiğinin farkına bile varmadan

üstüne bir yorgan gibi örtülür yalnızlık

zamanla herşeye alışırsın.../

mart 2011 izmir