Ana Tema

Yıldızlar yürütürüm lacivert ten

Beyaz gülüm başucumda Ay

Karanlık mı aheste

Işık mı hızlı derken

Tüme varım gün gibi aşikâr

Burası ömrün neresidir bilmem

Aynalarda hüküm giyse

Saçlarımda aklanır yıllar

Dünle sarılır alaca karanlık kuşağım

Sımsıkı bir bağdır

Ve yarına bağlaç

Düşlerim seker paralel evrene

Zihnimin geniş zaman koridorlarından

Geçmişi sığdıramam

Hani akar

Su gibidir denir ya zaman

Meğer o suyla durulanınca ruh

Tetiğinden çekilirmiş gönül

Bir çiçeğin açtığı kalp kapıları

Bir de yılların dostlarına çarpmaya görsün

Kıpkızıl dolaşırmış hayata

Son mumu sonsuza kadar yaksa da

Acılara tenli benli zırhlar sararmış zaman

Sararmış ne varsa

Ön ekine takılıverirmiş ?son- baharın

Ve insanın

Gökyüzüne açık avuçlarında

Hüsn-ü zan

Yüce bir umuda baka kalırmış

Payından sızlanmak değil farzı misal

Bu bir şair acındırması

Kuvvetle ihtimal ellerimin gevezeliği

Ellerim ahir zaman

Ellerim yüzde elli

Sevinir düz yazar kırılır şiir

Uyruğu hüzün

Yüzölçümü dert değil

Geçip gider karanlığın ülkesi penceremden

Mavinin hibesidir pür nur

Ana sesten makamı saba duyulur

---Mira Mira uyan hadi---

En esaslı heyecan olur tan yerinde

Mutluluğu doldurur bir fincan kahveye

Hayat beni ben hayatı kazanırım

Yaşlı bir çocuğun gülüşüyle

Yeniden yaşama yapışır

Kırılan tüm parçalarım