Anabesk

Annemin çeyizinde yüzümün motifleri;

akıtmışım yaşları

gözlerim kuruyana dek!

Dilini bilmediğim

bir ağıt saç tellerimde,

gitmelerin dönüşü yoksa

bildiğim tüm kuşların sesi kısılmalı!

Belirtisiz yürek burkulması ömrüm,

limbik vurgun yemiş;

sardunya, incir, hipotenüs

kendini tekrara kalkan ondalıklı sayılar

Ve çekip giden Sen,

yaş dokundukça yanaklarıma

gözlerimden akıyorum...

Kursağımda içtiğim gecedeki zemheri

Sen kokar,

masal cümbüşü gündüz rüyam

truva atıma yeleler taktım

mayoz geçiren her hücremi

tek tek astım!

Tuz serpiyorum yanaklarıma

Deniz gibi oluyorum,

suçluyum!

Çamurla oynadığım lekelerimin

aynısı tabutta,

yamalı oyuncaklarımı görünce kalabalıkta

daha bir kalktı burnu ölümün!

Soramadım,

öksüzlüğe kaçıncıyım anne sıralamasında.

Ve bazen ölüm oluyor kavuşmalar,

şarapnelsiz!