Anadan Doğma Ölü

ağlamıştın ellerim kadar

gözlerini sığdıramamıştım yüreğime

avuçlarımda tadı tuzu kalırken

çizik çizik bakışlarının... ışığım kesik

sesinle unutmuştun beni aslında en önce ve o an

zaman çok kısaydı ben kısaydım

uzun olan unutmandı ellerimde bıraktığını

unutmasan sessizliğimi hiç bozmamamı

boyu uzar hem akşam alacalarının

evlerin kirpikleri bize açılır bir kezcik olsun

unuturuz ağlayışlarımızda hiçbir zaman hiçbir üçüncü olmadığını...

nutku tutulur anılarımızın

her şey geçmiş olmaktan çıkar

önümüzde uzun uzadıya bir pazar tatili

nefesinin şarkısıyla uyanırım ben

sen de öpmemle şarkını

özledim ayva tüylerini

hadi gül yavarırım gene çocuk parkları gibi...

kederin noktası yok yüzü hayalsiz

heyecanım tozlu köy yoluna meraklı

başak rengi isteğine boyun eğiyorum

şımarık aylardan kalma güvercinler gibi

gökyüzü ayrılışımız gibi harfsiz

yaşadığımı anımsamak istiyorum

ünlemler yorumuydun yüreğimin

su ve toprak yalnız kaldı mevsimsiz ağladım

acının soyağacı yapraksız

anadan doğma ölüyüm...