Ana/dolu

Hep saçakları buz tutmuş Ana/dolu gibiyim

Fırtına yağmur boran

Gitmez uzaklarıma

Eser rüzgarlar kar buz tutar saçaklarıma

Güneş hep ufukta bilirim

Isıtır uzaktan uzaktan sol yanımı

Süzülür buzdan damlalar

Çıkar bir dost sorar neyin var

Bir tutam sevgim

Ve dağlar kadar saygım var,

Bir damla hüzün

Toz kadar acı yüreğimde hasretim

Olsun; Sevgim Özlemlerim ve saygım değil mi Ana/dolu servetim

İşte ben buyum

Cüsem küçük ama yüreğimde büyük heybetim

Düşmana düşen gölgem

Ve geleceğe olan ütopyalarım ürkütür düşmanı

İstemem şımarık saraylarını

Bana yeter gönlü viran garibanın yıkık Han'ı

İki kapısı açık tebessüm eder

Ve su dolu olan fincanı

Çünkü gönlü zengin ve Ana/dolu vatanı

Bağışlama istemem Cihan'ı

Al senin olsun istemem

Altın dolu altın/dan sarayını

Bana yeter Dost'un Ana/dolu yüreği