Anam

Sanadır bu sözlerim sanadır ANAM

Beni bu dünyaya getirdin ANAM

Beledin besledin, yemedin yedirdin,

Büyütüp'te beni asker eyledin.

A-h ANAM ah.

Keşke hiç büyümeseydim

Hep senin ayaklarının dibinde

Küçücük kalabilseydim,

Ne derdim olurdu

Ne tasam ANAM..

Nerden bilebilirdim ki

Büyümek,

Senden ayrı kalmakmış

Büyümek,

Kendine dertler almakmış ANAM..

Ah anam ah,

Aklıma geliyor çocukluğum

Yağmurda karda

Yalınayak başı açık

Dolaşırdık dağlarda.

Aç/ta kalsak susuz/da olsak

Yine/de mutluyduk be ANAM,

Çünkü biz hep beraberdik

Bir sofrada on kişi yemek yerdik.

Açlığın bizim için önemi yoktu/be ANAM

Kuru soğanı böler

Tuza ekmek banar yerdik

İki yumurta kırar bayram ederdik,

Açlık nedir ki ANAM

Özlemlerin yanında..

Şimdi buralarda

Ben sana açım ANAM

Ben sana,

Hem sana hem BABAMA.

Özlem açlıktan/da betermiş be ANAM

Yanındayken bilemedim

Ayrılınca gülemedim..

Oysa Babam ve sen

Ne çileler çektiniz

Bizleri büyütmek için

Büyütüp adam etmek için.

Babam,

Çift sürer odun keserdi

Bunlar yetmezmiş gibi

Bir de tarlaya gider

Ekinleri biçerdi..

Babam bizlere bir şeyler verebilmek için

Ömrünün sonuna kadar hiç durmadan

Hep çalıştı durdu be ANAM.

MEKANI CENNET OLSUN..

Sen/de hep zorluklarla yaşadın be ANAM

Onca koyunun sütünü sağar

Tarlaya bahçeye koşar

Yorgun argın eve gelir

Yemeğimizi yapardın,

Bunlar yetmezmiş gibi

Gaz lambasının ışığında

Gecenin bir vaktine kadar

Tütün dizerdin

O katranlı elleri öpülesi ANAM..

Dur durak bilmedin ANAM..

ÖZLEDİM/be Anam

Yaptığın o güzel tarhana çorbasını

Oturup hep birlikte,

Tahta kaşıkla yediğimiz o günleri özledim.

Ben belkide çocukluğumu ÖZLEDİM

Birlik bereaberliğimizi

.....ÖZLEDİM Anam.....

Sen, ANAM.

Bu dünyada hiç gün yüzü görmedin,

Ömrünün son baharında

İsterim ol yanımda

Acısıyla tatlısıyla

Analım eski günleri

Seninle kana kana

.....ANAM.....

04.12.2013..

Makedonyalı Şair.