Anasının Küçük Kızı

Sarıydı saçları,

güzeldi gözleri,

bir sevdaya tutkundu,

küçücüktü yüreği.

sessiz bir sevi beklerdi

barıştı, umutlandırırdı...

anasının elinde ufacık elleri

dingin bir sabahında şehrin

gökyüzü yarıldı seslerden

yorgun ananın ellerinden

kayıverdi elleri sepserin

gözleri güzeldi,

yaşla doldu,korktu,

serin ellerinden kayan anası artık yoktu...

tutkunluğundaki sevda yitmişti,

büyümüştü yüreği, nefrete sinmişti,

kavgası, umudu olmuştu.

beklediği sevide haykırdı! sessizliğe

"biz günahlarıyız bu şehrin, umut salan yüreklerimizde nefretle! büyüyen"