Anasır-ı Erbaa

Ol derken Ulu Tanrı birleştirdi elementleri,

Birbirinden üstün kılmadı,değerleri eşit idi,

Bağlı idi kıldan ince görünmez bir ip ile,

Anasır-ı Erbaa dört element,her şeyin aslıydı.

Toprak,hava,su ,ateş arzın başlangıcıydı,

Birleşirlerdi düşman gibi olsalarda kutsal gaye için,

Kainat denilen düzen çelişkilerle doluydu hep

Anasır-ı Erbaa,var olan yaşamı hazırlayan temel idi.

Topraktan yaratılırken kul,üflendi ona hayat nefesi,

İki nefes arasındaydı Anasır-ı Erbaa doğum ve ölümdü,

Sevgi ve nefret,ateş ile su gibi birbirini tamamlardı,

Hava ruhtu zannımca ve ikiside görünmez idi,

Anasır-ı Erbaa her ölümde yeniden doğar gibiydi.