Anekdot (Aşk Sensiz S/ağır)

I

Buzlu camlar ardına

Kör bakışlarındaydı kadın

Yüreğini saran bitkinliğe

Bir kez daha merhaba demenin acısıyla

Kaderine lanet okuyordu

Yine yalnızdı yatağı

Yine üşümüştü bedeninin ayazlarında

Oysa en çekici geceliği

Ve en dayanılmaz parfümüyle uzanmıştı rüyalarına

II

Yok dedi kendi kendine

Bu böyle olmayacak!

Ani bir kararla aceleyle giyindi ve

Kendini sokağa atmak istedi

Evinin girişindeki merdivenlere ulaştığında

Duraksadı ve bir kez daha oturmak istedi...

Gözlerinin önünde gece vedalarındaki öpüşmeler

Dudak kıvrımlarına sıkıştırılmış gülüşlere dönüyordu...

III

Sonra geri döndü

İlk koltuğa bıraktı hala yorgun bedenini

Uğuldayan beynine hükmedemiyor

Sürekli sorguluyordu kendini..

IV

Sahilde bir o

Bir de deniz feneri vardı yalnızlığı koklayan

Çıplak ayaklarıyla dokundu sulara

Akıttı ne varsa içinde aşka dair...

V

Siyah uzun ve hayli cüretkar elbisesiyle

Yine camdan dışarıya döndü gözleri

Aynada sanki başka bir kadın vardı

Ve o kadını asla umursamadı...

VI

Dün gece ne olduğunu hatırlamaya çalışıyor

Bir türlü çıkamıyordu labirentlerden

Neden bir başınaydım gece yatağımda

Diye sordu kendine

Neden yalnızdı?

VII

Müthiş bir terk edilmişlik çöktü üstüne

Bir de aldatılmışlığın o ağır kokusu

VIII

Çok güzelim diye mırıldandı...

Güzelim güzel olmasına da !

Eksik olan ne !

Diye söylenmeden de edemedi

IX

Birden geçmişe daldı gözleri

Sevinçten havalara uçtuğu

Mutluluk mavilerinde dans ettiği

Ve denizin buna şahit olduğu anlarda dolaştı

X

Ne etse sıyrılamıyordu

Kehanetin vurgun sözlerinden

XI

Yeni bir aşka başlamalı

Yeniden sevmeliyim dedi usulca

XII

Yine eteklerimi toplayıp

Dans etmeliyim sularda

Ve haykırmalıyım avazım çıktığınca ufka

Seni seviyorummmmm....

XIII

Temizlemeliydi yaşanmışlıkların tortusunu

Ve sarmalıydı aşk alazlanan bedenini

XIV

Yağmur başlamış ve sıkıca tuttuğu şemsiyesiyle

Kaderine doğru yola çıkmıştı

XV

Uzayıp giden raylara gözünü dikmiş

Son istasyona varmayı düşlüyordu

XVI

Islanan saçları yüzünün masumiyetine karışıyor

İki parça hatırayla umuda yelken açıyordu

XVII

Yemyeşil çimenler ve ağaçlarla dolu

Yeni evinde bir kez daha merhaba derken hayata

Umutlar büyütüyordu yüreği yarın beklemlerine

XVIII

Bu defa

Hiçbir şeyi dert etmeyecek

Sevda rüzgârına bırakacaktı hayallerini

XIX

Artık yüreği de yatağı da aşka doyacak

Geçmişe dair ne varsa silip atacaktı aklından

XX

Hala çok güzelim dedi

Sere serpe uzandığında yatağına

Hala göğüslerim diri

Hala umutlarım filize durmuş gül gibi taze...

XXI

Çiçekli elbisesiyle verandaya çıktığında

Özlediği huzur sardı tüm vücudunu

İşte !

Nihayet o an geldi diye haykırdı...

XXII

Hep iki kadındım dedi

Biri asi ve hoyrat diğeri

Masum küçük bir çocuk...

XXIII

Dışarda bembeyaz bir kar

İç yangınlarını daha da körüklüyor

Ve hep aynı sözü tekrarlıyordu

'Postacı kapıyı iki kere çalar'...

Ya aşk?...

Not: Bu şiir nette yayınlanan bu videodaki resimlere yazılmıştır. Şiirdeki numaralar sırayla resimleri belirtmektedir...