Anılarımın Ansızlığına Suskun Kapıldım

Ben hayatımı adamışım kuytunun

ağında

Nefretimin gözü önünde isyan ederken ölmüşüm

Anılarımın ansızlığına suskun kapıldım

ardından gelen soruların korkusuzluğuna acı baktım

Gittiğim zaman beklerdim

Seçtiğim zaman ilerlerdim

Anladığımda susardım

Korktuğumda ürperirdim

Nefsimin hayal edemeyeceği kadardın

isteyip de elde edemediği,vazgeçemediği tektin

Seni unutmak kadar kolay olsaydı girdabına düşerdim,sevmek bu kadar zor olmazdı

Kendi bildiğim gerçekliğimden kaçtım tutunamadım

Kalbime olan inancımı kaybettirdin sığamadın taşırdın

Ben,ben olmaktan korktum

Sen,sen olmaktan bir gün bile korkmadın

Berzahda bile bulamadım hümamı

Bu sefer masumiyetimi kaybetmekten korkuyorum

Tek olduğunu bilmek miydi sana olan acım

Gülümde soluduğum,kaderde kaybettiğimsin

Geçmişi okuyamayacak kadar korkuyorum bakamayacak kadar uzaklara dalıyorum

Geçmişten gelen miydi yoksa geçmişi silen miydi bu kahrım

Şehvetimizin aşkına tutuldukta yenildik

Seni düşününce mi öldüm yine

Acabalarla geldi kötü hatıralarım

Seninleyken gitti korkularım