Anka Anlatılmayan Şiirler

Ve ben,

Örselenmiş bir zamanın penceresinden bakıyorum sana

Dilim damağım kurumuş,

Çimen yeşili gözlerimde

Bütün hayaller intihar ederken

Uzaklardan gelen bir sesle

Can buluyor yine hayat

Desen’ki bana

Ben uçurum yamacında açan bir gelinciğim,

İnadına güneş,

İnadına toprak ol,

İnadına yağmur ol bana!...

Bir Anka kuşu olup küllerimden doğarım sana.

Delice harcanan bir ömrün kıyısındayım bak yine

sen benim son seslenişimdin Gökyüzüne

Aldanma öyle küçücük yüreğime

O kadar derindir’ki ,mahzeni

içinde ne devrimler yarattım ah bir bilsen ...

Aldanma sakın,

Sürmeli ela gözlerimdeki Şimdiki cennette,

daha önce çorak bir çöldüler...

Ne gemiler battı göz bebeklerimin kuytusunda,

Enkazı vurdu yüreğime dibine çok canımı acıttılar

Asırlar önce ben

Öyle biri yaşamış mıydı’ki sahiden

Şimdi düşünüyorum da!.

Kiralık sevdaların harcı değildi benim yüreğim,

Her şeyi elimin tersiyle ittiğim günleri bilirim

Bir de giden ama asla dönmeyen yaşayan ölüler...

Hayata dair şiirler biriktiriyorum,yüreğimin mahzeninde,

Yalan Dünyaya inat adanmış kelimelerim var ceplerimde,

Sadece Gökyüzünde asılan duâlar ezberledim...

Gönlümden geçen ve geçeni elbet vardır tek Bilen

Karanlıkta kalmış köhne sokaklar aydınlığa çıkacaktır elbet

Aydınlanmayan onca yüzler kazıdım hafızama..

Ve Bir de şiirlerim,

Okunan, yazılan ama asla anlatılmayan şiirler...