Anlabeni Çiçekleri

Ve gece,

Pençesini geçirdi uykularıma yine.

Gece,

Ensemden tutup itekledi beni düş tüneline

Tam da senli bir rüyaya yatacaktım oysa

Hem de tüm iyi niyetlerimin üzerine

Ama dokunabilirliğin var nasılsa

Düşlerimin menzilinde

Seni sayıklamalarımın yerine

Ulaşılabilirliğin neden bu kadar zor?

Demeyeceğim yine

Bir avuntu buldum kendi kendime

Düşselliğin ruhunma daha tez dokunuyor

Varsın

Görselliğinin ruhumdan hiç haberi olmasın

Ben yine de

Uçsuz bucaksız düşümde

Anlabeni çiçekleri ekeceğim peşinden

Daha çabuk gerçekleşsin diye

Daha çabuk elimden tutasın diye

Bir kere de aşkla gözlerime bakasın diye

Bana bu denli uzaklığın

Beni rahatsız etsin diye

Anlabeni çiçekleri ekeceğim peşinden

Uçsuz bucaksız düşümde

Yine de ben...

.

.

.

Boşverelim şimdi

Şimdi uyuma vakti

Vakti geldi güneşin

Güneşin geceyi boğdu elleri

Ellerin ellerime değdi

Değdi düş kurduğuma bugün

Bugün düşlerimde daha da belirginleş

Belirginleşti anlabani çiçekleri

Belirginleştin.