Anlamaksa Ruhunu

Sadece anlamaksa ruhunu

Sevmek yeter mi?

Yanmaksa eğer

Ruhun isyanını bastır o zaman

Sebepsiz sevmeler ise niyetin

Yaradandır yakının

Bağlanmaksa niyazın

Sen gönlünü açacaksın

Rüzgârın olur uçar

Gökyüzüne isyanın..

Huzuruna gönlünü açtığında

Bütün saflığınla ümid et

İstediklerinin hayrını.

Kavrul kendi içinde

Ne kaybın olur ki..

Fısıldayan kalbine tebessüm et

Sen mahur ümitsizliğinle

Gözyaşını akıt gün ağarmadan

İçtenliğindir seni yaklaştıran

Bilir seni bilmediğinden de yakın

Kalbinin atışında zikrin

Maneviyatındadır ömrün...

Güzelliğindedir ruhun

Bir nefeslik ömründe

Gelir geçer

Sefa denen doyumsuz

Ele geçirince

Ne faydadır sözcüklerin..

Anlamaksa ruhun inceliğini

Düşünmekse doyasıya

İçmek selsebil

Ziyandadır gönlün

Boşluktaysa

Kendini sevmedikçe

Yüceltmedikçe ruhunu

Anlayamaz donar kalırsın yazlarda

Yarım hissedersin her daim

Hayr-ı alametleri hep şer sanırsın

Gönlünü aç güzelliklere

Sözlerin güzelliğini mahrum etme dünyandan

O dünya ki hem cennetin hem mabedin...

bursa ..mart 2010