Anlarsın

Sevgi ve aşk;

acı,

ağır,

bir o kadar da güzel,

bir seni sevmek var bir de aşık olmak,

gidiyorsun yanıman bazen,

hemen hemen herşey aynı kalıyor

o sevdiğin gülümseyişin, konuşman...

gene aynı sokaklarda ayak izlerinden yürümem,

herşey aynı...

yoo hayır!

bir şey farklı,

bir yüzünü göremiyorum,

bir de şöyle doyasıya sarılamıyorum....

sonra yine geliyorsun yanıma,

hiç düşünmeden,

ellerine bırakıyorum kalbimi ve ruhumu,

hiç acımadan ellerini kapatıp,

çekip gidiyorsun,

git...

gitme demiyorum,

ama giderken b'düşün,

ellerin yorulacak bir gün,

çünkü o kalp ve ruhta

ağır, güçlü bir aşk var,

yorulursa ellerin bir gün bunları taşımaktan

ellerini açıp yere bırakmadan önce onları hisset

yere çarğınca hasar alırmı onlar?

ne dersin?

yine eskisi gibi olurmu?

olur be kadınım,

yani yere düşerken

ve düştüğünde

arkanı dönüp onları orada bıraktığında

hasar alır belki

ama yinede seni bekler

yanıp tutuşur seninle...

ve birde giderken bakma arkana

hızlıca çık ordan,

kocaman bir yangın yapışırsa yakana

izin vermez çıkmana o zaman

senide alır götütür,

yanar kavrulursun,

işte o zaman

seni ne adar çok sevdiğimi

sen bir anda anlarsın....