Anlarsın Ya

Öyle bir geçmişiz ki kendimizden

bizim `bizi` önemsediğimiz yok

eski bir dal çatlayıp kopmuş elimizden

yeni bir aşka yetecek gücümüz yok!

kimin umurunda?

Ama bu durumda;

isyan etmek

baş eğmekten daha aciz görünür gözüne

bak bir yüz değer yüzüne

yüz kere birikir acılar

en berbatları dağılır

en iyileri toplanır sonra

Dünyanın en ahmak insanları

bitmeyen bir aşk var sananlardır.

sen anlarsın ki;

`acele etmek bir an önce başlamak değil,

sona varmaktır`

Çiğnediğin güller deste deste birikir

hesap günü gelince karşına dikilir

keskin bir jiletle parçalanmış alnına

-en kırmızısından-

figüratif bir desen çizilir.

güzel desen çok gelir

kötü desen az gelir

sonra biz anlarız ki;

`hayat, bayat bir dersten geçirir

bir acemi kokan gülden güldürür`

Soyunduğun

her aşk maskesi takmış çekişmeden

mağlup çıkma çabaların

seni yener

`içine dönmek dışa çevirdiğin aynadan

kendini görmekmiş` meğer

Notalar bir şarkıdan çok

içine işlemek için vardır

`sol` kılığında sızmıştır

nakaratın en dokunaklı yerine

sonra ben bilirim ki,

dişimden tırnağımdan arttırıp

kendimden eksilttiğim bir bestenin tenine;

bilirim ki, iyi bir şarkı sinene çekip dinlemek değil

tenine dökmektir nakaratı

Aşk gittikten sonra

acısını beş yıl çekmektir.

ve sen anlarsın ki

`anlamak için çok geçtir`

Ama

gecikmiş bir anlamanın telaşı

bir sonraki pişman olacaklığına

rehavet getirir.

sudan seçilmiş bir bahane

dönecek hesaplarda

kasvetli bir şüphe içerir

`sağlam bir temel üzerine kurduğun planların

seni kendi elleriyle mukadderata verir`

Her insan gibi insanın içine

bir şarkıcı sığışmış.

bir şarkıcı ki,

kendi `hit` şarkısından bıkmış

`Arabesk` diye iftira atılmış

o çok hüzünlü makamlardan

yüzüme, üstüme, ellerime bulaşmış

bu hüzün ondandır

mutluluk diye önüne koydukları resimler

hüsranın bacak arasından

arkasına bakmasıymış.

her şatafatlığın içinde

itilmiş bir yoksulluk yatarmış

sonra biz hep anlarız ki

`her trenin bir durak noktası

her duraklamanın bir es notası varmış`

Bir kalabalık ki

kendi odasında yapayalnız kalmış,

kendini asmış,

ölmemiş

bir şair ki `böyle yalnızlık` görmemiş

verdiğinden alacağına tezat alışverişler

bütün hıncıyla intihara kalkışmış

sonra sen anlarsın ki

`Dışarıya ödemekten kaçtığın hesaplar

kendine borçlu kalmakmış`

т๏ℓga คгαรαη