Anlat Gönül

Kalem kelam mahpus prangalaşırken

Aç sefil çaresiz kor'da dağlanıyor

Gözyaşı eşikte kanla çağlıyorken

Gönül zehir zıkkım tıksırıp kaynıyor

Her zerreyi çapul mabullar kaplamış

Kanun nizam ehil kuldan yoksun kalmış

Uygulama hepten çirkefe saplanmış

Gönül nida mida çor'uyla yanıyor