Anlıyor Musun Telaşlı Sevdam, Hasreti Kelepçem( Memleketim)

Anlıyor musun telaşlı sevdam, hasreti kelepçem( memleketim)

Yıllar ardına bakmadan sürükledi çocukluğumu

Suskun diller arasında düğün bayram geçti ömrüm

İçim bir suskun,

yollarım yokluğunda bitap düşmüş

Ardı görülmeyen, ufku simsiyah vakit aralarında

Hiç ummadığın taşlara toprak oldu bedenim

İnsan âdemden olalı bu kadar zulmü bir arada görmedi

Ölüm eceldense koymaz adama, sinesinde tadar son anını

Ama gel gör hallerimi dost düşman karışıvermiş

Siyahı beyaz eylemiş gözlerim neyleyim ki körden öte suretim

Acılara tutunarak nereye kadar yaşar insan, hevesim kursağında

Kaldırımlar sökülüverir karşımda

Her adımım beceriksizleşir

Aldanan bir gözlerim olsa iyi dostlar

Ya bu bedensiz aklıma ne demeli

Yüreğime söz geçirmekle meşgul, adımı unutur olmuş

İkisi de kendi derdine düşmüş beni kim sorar bilmem

Bir sapsız bıçak taşırım sırtımda vuranı kaçmış

Varlığımdan haberi olmayan bir özgürlüğüm kalmış

Onu da kimler alıp kullanmış benim haberim olmadan

Kendi lehinde şahlanıp nara atar, göğsünü kabartırmış

O büyük adam der ya ?hani kurşun sıksan geçmez geceden''

Kurşun geceyi çoktan aşmış gün ışığına saplanmış

Kaygısız ve rahat yüzü görmez olmuş secdem

Yolu kendime eş dost son selamıyla çekip gitmiş

Anlıyor musun telaşlı sevdam, hasreti kelepçem

İki gözü kör memleketim anlıyor musun?