Anne Konuşalım mı

Bu gün seninle konuşmak istiyordum

Biliyorum konuşmayacaksın

... 'haklısın '

Dokuz yaşında

Beni üvey Annenin kollarına bıraktın

Anılarımda yinede

' unutulmayacaksın '

Yaşayan umutlarımda saklısın

Otuz beş yıl ayrı dile kolay bir ömrün yarısı

Anlamadı seni ? Bez'e sardıkların

Hep göz yaşı döktün çileye katlandın

Hayat sana gülmedi

Bize de hazanı yaşattı okunuyordu gözlerinden

Giderken bize kaldı duyguların

Arzularda tükenmeyen his'sin

Baba mı hiç unutamadın kalbini avuttun

Şunu unutma bende vasiyetini tuttum

Canlı değil amma cansız bedenini

Getirdim yanı başına koydum

Öyle dememişiydin

Sahi sen babama ne kadar yanıksın

Seni terk etti diyordum adını anma

Senin aklın kesmez diyordun

Hadi şimdi arkasındasın onu itekle

Sana yaşattığının hesabını sor

Onun yanında yatmaya

Ne kadarda meraklısın

Beni peydahlarken bacanın altında

Hatırlarmısın Ay bacadan kaş göz etmişti

'göründün '

Doğarken soğuk bir Mart günü

Gözlerim açıldı seni gördüm

Beni bağrına bastın

Göğsüne iliştirdin

Atsaydın ya yaramaz diye

Ne kadar sabırlı

Bir O,kadarda inatçısın

Yokluklarla büyüdük onurlu kimseye avuç açmadık

Senin yokluğunu yaşadık

Cici annemiz oldu yerini belki dolduramadı

Ama babamın kucağını doldurdu

'bilirsin'

Bugün Anneler günü yazmayacaktım

Dayanamadım

Kararsız cümleler döküldü

Bütün Annelere sesleniyorum

Annesiz çocuk

Ne kadar sevilirse okadar sevildik

Hatırlatırım

Unutkan Annelere bilsin.

2011.Mayıs.08