Annem'

Annem;

Sen bellek sızısısın yüreğimde

Kaşınan bir yara gibi tatlı

Hercai hatıraların sembolüsün

Gökyüzüne savrulan küllerce

Geçiyorum şimdi anılardan

O toprak kokan sokaklardan

Uzun ve çocuksu yolculuklardan

Bakıyorum şimdi, nedir elimde kalan?

Annem;

Vakitli vakitsiz her anımda

Ağaran yüreğimi okşayan kadın

Yaslı bedenimi saran o vefa

Çığlık çığlığa koşarken ben yaşamda

Gönlümdeki isyanları bastıran kadın.

Sensiz ne gülün rengi var, ne kokusu

Avuçlarımda yitik bir hazan vakti

Düşlerim yarım yamalak

Savruk bir yangın artığı gibi

Ertelenmiş düşlerin siperindeyim, bul beni.

Annem;

Ne çok zaman geçmiş gidişinin üzerinden

Daralan bir ömür kapısından bakıp uzaklara

Senli mutlu günlerimi düşünüyorum

Gülüşlerini saklıyorum sarı odalarda

Yüreğimde benliğin, bedenimde ellerin

Ben seni en çok baharda özlüyorum bilesin.

Annem;

Kokusuna kıymet biçemediğim

Dilimdeki en asil değerim

Göğsümde kalsın o sıcacık ellerin

Her okşayışında mutlanırken ben

Niye gelişinle çocukluğuma döndürmedin?

Annem; yaşarken kıymetini bilemediğim.

Annem;

Adın yüce bir değer bende

Dudağımda içli bir ıslık gibi taşıyorum sonsuza

Her içlenişimde koşup geliyorum koynuna

Sar bedenimi anam, ihtiyacım var sana

Masallar anlat yine doyumsuz okşayışlarla

Sevgisiz bırakma beni bu çelişkili atlasta.

Hikayesi: Her yaşanmışlık yeşil bir bahçede filizlere durur, sürgün olur. Her yaşayanın yüreğinde asil bir değerce ANNE apolet gibi yerinde durur. Ne varlığı, ne yokluğu anlatılamaz bir öyküdür, dilde kimi buruk bir mutluluk, kimi de destan gibi doyumsuz bir yolculuk olur.

Annelerimize verebileceğimiz o kadar çok şey var ki, bir tanesi bile onların bayramı olur...