ANNEM
Maraşın ufkunu kaplarken Akşam
Şu kalbim neden çok ağlıyor Annem
Dağların rengini sararken Akşam
Sesini kulağım dinliyor Annem
Benimle ağlıyor beyaz bulutlar
Gözümden hayalin gitmiyor Annem
Hasretin yüreğimi derinden yakar
Seni düşünmekten bıkmam ben Annem
Ruhumda acılar tarif edilmez
Bu sonsuz yoldan geri dönülmez
Bir annenin hakkı asla ödenmez
Hayatı sensiz ben sevemem ANNEM
Seni öylece bırakıp gidemedim
Sen acı çekerken ben gülemedim
Kimseye derdimi söyleyemedim
Bana öyle çaresiz bakma
Sen acı çekersen ben yanarım Annem
Bahar geldi çiçekler açtı
Güller mis kokusunu etrafa saçtı
Kalk gidelim köylere dağlara
Baharın has kokusu var oralarda
Demiş idim ya sana canım Annem
Kalkıp gidemem seninle oğul
Bu benim sonbaharım der gibi baktın
O çaresiz bakışın kaldı aklımda
Sensiz her şey boş ve anlamsız
Bunu/da böylece anladım Annem
Ruhun şaat mekanın cennet olsun
Annem.