Annem Beni Duyuyor Biliyorum Dedim Size

tartışmalardan sessizliğe..

bir kalabalık..

herkes gider..

zamandan şikayet edercesine kalırsın..

sorarsın kendine

nerdeler?

işte o anda bir el..

sıcacık

üzülme der

ben varım..

yaptığın bütün yanlışları

ben doğruya çeviririm..

hadi kalk..

üzülme..kıyamam..

sonra kendi başına ayakta durmaya çalışmak..

ilk adımlar gibi..

ama eli hep arkanda olsun istersin..

ama olmaz..

bir bakarsın bir gün oda yok..

kızarsın..

buda mı yalandı diye feryat edersin..

ama o seni terkedenler kervanında değil..

melek olup seni korumaya yeminlidir

hala..

annem..

bahar kokulu annem..

anne kokulu annem..

otogarların soğuğunda uğurlarken beni

kulağıma fısıldadığın cümlendeki sıcağın ısıtır beni hala..

büyüyeyim diye saldın beni uzaklara

sevdalarıma kızdın kimi zaman..

kızmanı özledim anne..

gözbebeklerini büyütüp adımı söylemeni özledim..

başımı dizine koyup

dünyanın dertlerini cebime sıkıştırmayı özledim..

büyüdüm annem..

sen büyüdüğümü göremeden..

koskoca bir kız oldum..

ilk sevmeyi senden öğrenirken nice insanlar sevdim..

senin gibi sanıp hepsini..

çok canım yandı anne..

yokluğunda çok yandım..

bir gelsen..

bir kızım desen..

sarılsak..

karakaplına yazdığın bütün yaramazlıkların

bedelini ödemeye hazırım..

sensizken hiç yaramazlık yapmadım anne..

anladım..

benim nazım sanaymış..

anladım..

senden başkası yalanmış..