Anneme

Neydi seni bu kadar güzel yapan ?

Gözlerin mi, ellerin mi? O kin tutmayan kalbin mi yoksa ?

Ya da anne oluşun mu..

Neydi söylesene ?

Geceleri olur ya üşürüm diye üstümü örtüşlerin..

Evde tek kaldığımda aç mısın deyip araman sorman..

Bunlar mıydı annelik ? Annelik böyle bir şey mi anne ?

Kötü anlarımın bekçisi.. İyi günlerimin yardımcısı olman mı bu kadar bağlıyor beni sana.

Yoksa koşulsuz sevmeli mi bir evlat annesini..

Seni zaten koşulsuz seven biriyim..

Ama yaptıkların sevilmeyecek gibi de değil ki anne..

Sen annesin. yüreğimin yangınlarını hissedebilensin.

Acıda dost olansın. Elini uzatıp sarılansın..

Benim hiç dostum olmadı anne.. Olanları da kaybettim.

İşte o zamanlarda bile destek olan, bana arkadaş olan yine sendin.

Sensizliği iki saniye dahi olsa hayal edemiyorum, etmeye korkuyorum..

Bu ev ölür sensiz.. Evlatların ölür, babam ölür..

İnsan anne sevgisiyle ağlayabiliyormuş, uğruna feda olsun her gözyaşım..

Çok seviyorum seni.. Nasıl bir evlat sevgisi ölçülemiyorsa, anne sevgisi de ölçülemiyor..

Bu yüzden seni herkesten her şeyden çok seviyorum..

İyi ki varsın anneciğim, iyi ki senin gibi bir anneye sahibim..

Anneler günün kutlu olsun..

Kızın..