Ansızın Gel

Papatya gülüşlü hayaller kurdum

Gözlerinin harlı yakamozunda

Üşüyüp durdum!

Kafdağına beni

Yaralı saldılar!

Hep vurgun yedim ayak tozunda

Bir sen vardın sevdiceğim

Ellerimden aldılar!

Öyle yorgun, öyle mecnun

Şimdi bütün çölleri

Önüme kattım

Arşınlıyorum!

Ne zaman bir menekşe görsem

Ne zaman papatyalar dolsa rüyalarıma

Göğsümü kurşunluyorum!

Sen ulaşılmaz sonsuzluk

Tarif edilmez güzel

Sen kozmik okyanus

Bitimsiz ezel

Ya sustur yüreğimi

Benimle sus,

Ya da ansızın çıkıp gel!

yitikozan/