Antikaya Çıkmış Sevdam

Antikaya çıkmış aşka bakarken

Yanan bulut oldu doldu gözlerim

Lal olan dilime sözcük ararken

Hep hüzrana tanık soldu gözlerim

Eyy ! zayıf kollarım yoğurdun beni

Taşla çakılınla doyurdun beni

En hafif yeller de savurdun beni

Ak düşmüş gençliği boyar dururum

Üflenmiş alev anılara dalarken

Kaybolmuş gençliği her gün anarken

Meşkin dergahın da kahır dolarken

Sağ ile ölüyü seçer ağlarım

Sırtımda kamburu atmak isterken

Dağılmış dileği tutmak isterken

O yarin koynun da yatmak isterken

En kuytu köşede siner ölürüm

Naralar atarken biter nefesim

Toprağın bağrına düşer cesedim

Başını kaldırmaz solar eserim

Benzime benzinler döker yanarım

Vazgeçmek mümkün mü diye düşlerken

Buz tutmuş anılar bir bir düşerken

Dişlerim dilimi her gün dişlerken

Viran ayrılıkla çağlar dolarım