Araf Denilen

Konuşmamayı seçiyorum seninle

Yüzüne karşı içimden konuşmuyorum artık

Aklıma geldiğin an mantık sınırlarından def ederim

Yine kendim koşar gelirim,

Masum kalmış birkaç duygu dökülüverir dilimden,

Ellerimden hayal kuramıyorum,

Senle bir olmuş ben için bile

Bir gün sonrasını düşünmüyor, düşlemiyorum

Eski ben olsa o hikâyeden o hikâyeye

Koşan hayallere sürüklerdi bizi

Eski sen olsa yüzünde küçük bir tebessümle

Önce izler, sonra peşim sıra gelirdin benle.

Sensiz var olmaya çalışıyorum, yapamıyorum

Sana ne git diyecek ne de kal diyecek gücüm var

Araf denilen bu olsa gerek

İçimdeki eksiklerle adım atmaya da gücüm yok

İçimdeki kırıklıklar her gün sana,

Kendime bin bir türlü zarar veriyor

Söylenmiş sözler yapılmış hareketler

Zihnimin içine sabahtan akşama bombalar yağdırıyor..

Güzel günler her gün biraz daha uzaklaşıyor benden

Oysa benim içimden her şeyi kenara koyup

sana sarılmak gelirken

Bir nefes alımı bile soluklanamıyorum sende

O kadar izlerle doluyuz ki birbirimize

Rahatlamasam da halimi belki de kendim görmek için

Bunu okuyor olman pek olası olmadığı için,

Sana olan sevgimi artık sana karşı

Dile getirmekte güçlük çektiğim

Aslında seni hala çok sevdiğim için.