Araf'ta Bir Yerdeyim

Gönlüm hazan ikliminde, yaprağını dökerken

Ne esrar nede düşteyim, Araf'ta bir yerdeyim.

Son güzümü yaşamadan, ayrılıklar çökerken

Ne bahar nede kıştayım, Araf'ta bir yerdeyim.

Fırtınalara dayanan, yüreğimi yel söker

Sensizliğin kor alevi, gönlüme durmaz çöker

Gecelerin yalnızlığı, ömrüme hüzün eker

Ne efkâr nede zardayım, Araf'ta bir yerdeyim.

Sessizliklere gömülüp, savrulurum uzağa

Yalnızlıklara sarılıp, düşmem artık tuzağa

Sonbaharında ömrümün, durmam vursan kızağa

Ne inkâr nede hoştayım, Araf'ta bir yerdeyim.

Yüreğimden kanlı yaşlar, sana çağlayıp akar

Bilesin bitmez çilemi, ömrüm yollara bakar

Hayalin gözümde kalıp, hasret kalbimi yakar

Ne ezhar nede boştayım, Araf'ta bir yerdeyim.

Yüreğim derince sızlar, yaralarımı dağlar

Aşkın sonsuz hicranında, kalbim kabarıp çağlar

Sensiz yarınlara koşup, hasretle gönlüm ağlar

Ne pınar nede yaştayım, Araf'ta bir yerdeyim.

Küllenen şu sevdamızın, engelli yolundayım

Viran olmuş hayatımın, yıkılmış tolundayım

Fecirde dolar gözlerim, hasretin kolundayım

Ne bahar nede kıştayım, Araf'ta bir yerdeyim.