Ardından İri Gözlü Bir Ekim Uğurlayacağız
gideceksin bu sabah
evet, evet öyle
gideceksin
yalnızlığımın tek kişiliğe düşmesinden belli
oysa iki kişilikken
katlanılabilirdi böyle tenha olmanın sevimsizliği
yağmurla yıkanan kahvaltıya
bal çıkmasından
tereyağ çıkmasından
ya da çayını ilk defa şekersiz içmenden huylanmalıydım
rüyamda, denizler boyunca
tek sıra halinde, kırık iskemlelerde bekleşen
elleri dizlerinde buğulu kadınlardan uyanmalıydım
en azından
karşı komşunun gül suyunda boğularak can vermesi
ya da asansör boşluğuna düşen şiirler kendime getirmeliydi beni
insan konduramıyor ama
bazılarını berbat eylemlerin öznesi haline getirmeye
sadece senin tarafından bilinirken
gişe yapmamaktan memnun bir yeraltı filmiydim ya
şu berbat son ve kötü adamın ben çıkması
ne bileyim sinmiyor işte içime
adımı kötü şaire çıkarman da koymazdı o zamanlar
ki evet, iyi şair değildim sen varken iyi duruyordu şiir
neyse ne
şehir söndürsün tüm ışıklarını
balerinler dursun
toplu iğnelerde kan biriksin
ardından tek kadeh içer iki satır yazar
peşine iri gözlü uğursuz bir ekim de uğurlarım
o kadar
sonra
yansın şehir ışıkları
dönsün balerinler
temizlensin kan toplu iğnelerden