Ardından / Kar Sardı Beni

Sen gittin,

Kar sardı beni

Buz gibi!

Sen gittin soğuklar üfledi yaralarımı

İyileştirir gibi.!

Uzun süre düşlere soyundum,

Giydiremedi hiçbir soğuk beni..

Sar(a)madı!

Hiçbir soğuk yokluğun kadar

Yak(a)madı!...

Uyudum günlerce,

Yokluğuna uyudum, yokluğuna uyandım..

Seni hayal edip uyudum,

Yokluğundan varlığına

Uyan(a)madım!...

Uyandım...

Kentin sarı sayfalarına bakakaldım,

Gidişin öyle solmuştu ki,

Sapsarıydı.. Ardından;

Sarardım!...

Karmakarışık...

Yanındayken dudaklarım...

Giderken en çok gözlerim..

Islaktı, kırmızıydı...

Kızardım.!...

Yönü'm yoktu, tarafsızdım..

Yönsüzdüm, sözsüzdüm..

Rüzgar'a bırakmıştım kendimi ardından,

Belki sana getirir diye, savruldum...

Dayan(a)madım!...

(On Dokuz Ocak İki Bin On İki 17:10)