Arkanı Dönersen 3. Gün...

Hey

Uzak dağdan

Yakın denizden

Mecazı bozuk çölden geçen sarnıç

Ebabilin kanatlarına takılan göç sin/miş

Bulutları yoklayan gecenin kirpikleri

Karanlığa sıkışan bir kaç damla

Güz çiçekleri gibi avuçlarımda

-Avuttuğum-

Duygularımda yok oldu

Uçanlarla gitmiş

Ayın imisakına düşüyor

Yıldızlara küs

Bu yüz

Solan çiçeğe ağlıyor

Unutulmuşların dilinde hüzün

Terk edilen bahçeye gömülüp

Erilliği gölgelere sıyrılan

Toprak bile hiç edememiş

Bildiğin kemik

İliklerimden geçiyorsun artık

İtirazım

Bir çocuk yanımda biriken

Kısa pantolonumun cebinde kalan düşlerim

Ateşi söndürülmüş gençliğin

Miniskül bir minyatür lekesi var gömleğimde

Dokunduğum her şey sendin

Dönmeni isteyen kim

Akıntıya kapılmış su gibi yıkıp geçtin

Yatağından taştı o nehir gibi sevgin

Hangi denize döküldüysen

Hangi dağdan düştüysen

Hangi çölde kuruduysan

Bil ki artık sadece acıttığın şiirimsin

Tutuk sızılı ve yarım gülüşlerimden

Hafızamda perdahlanman güç

Sayıklamalarımda alnımı yoklayan

Soğuk terin yastığımda

Kalmadı artık

Kalmadı

Kurudu izin