Arkası Bilmem Ne Zaman -1 / Babamın Okumayacağı Mektup

Güneşin doğuşunu seyir, beni hep sinir ediyor

Küçük yaşta erken kalkmaktan iğrenmemden mi bu

Yoksa babama kızmamdan mı bilmiyorum

Sabahın o soğuğunda sevmediğim yaşlılarla

İğrendiğim utangaç ve komik olmayan espiriler

Beni daha fazla yemem konusunda zorlayanlar

Açıkçası toplumun istediği her şeye boyun eğmek

Beni sürekli ve gıdım gıdım biriken bir nefret patlamasına sürüklüyor

Sosyal insanların arasında hint fakiri gibi hissetmek

Bir günde onlardan çok para alıp

Yani babamın alıp bana az az verdiği

Utanç içinde olmamı sağlıyordu

Küçük yaşta insanların size bilmediğiniz

Ve öğrenmeye çalıştığınız şeylerden dolayı fırça atması

Bunun yanı sıra haddinden fazla dini sorumluluklar

Gözü paradan başka bir şey görmeyen

Bencil ve içten pazarlıkçı insanlar

Başkan edalı muhtarlar

Ve bu tiplere sinirlenip çocuğunu azarlayan bir baba

Hiçbir şeye hayır diyemeyen

İnsanların yüzüne gülüp

Ortamdan ayrılır ayrılmaz

Bana kısık sesle onları kötüleyen bir baba

Onun gözünden bakılacak olursa

Yalnızca bizim için çalışan

Yaşlanınca rahatını düşünen ama

Ölüme en yakın anda bile inşaatta çalışacak olan bir baba

Ondan uzak durmak istiyorum

Benimle idare edercesine konuşmasından nefret ediyorum

Hep iyilik timsali gibi olmasından da

Çocuklarına yalnız ergenliğe kadar şakalar yapmasın

Hayatı bu kadar umursayan ve ciddiye alan biri olmasın

Başka şehirlerde bile o ne der diye düşünmek istemiyorum

Memleketi sevmiyorum

Onun parasını sevmiyorum

Bu kadar sessizsem eğer

Ve gölgemden bile korkuyorsam

Suçun hiçbiri senin değil

Suçta suçlu da gidemeyen benim

Bir gün iki ortalı bir defter alıp gideceğim

Bir daha dönmemek üzere

Kara kaplı defter

Açılacağın gün yakın