Arkası Sıcak

ağlamayı kes

sen böyle sulu sepken oldukça

fikir duruluyur

bir tuaf gülümsüyor ay

sana yakın olanı anlattıkça

çe ler ça lara

mümkünü yok anlamlı bakmaz

hele dur

bir hatırını sorayım şu çocuğa

neyimiş derdi anlayayım

bakarsın gözleri dolar

beraber ağlaşırız

bir başına soğuk olur naftalin kokusu

hava durulacak gibi değil

sokağı öyle bir seyrettim de

eskiden bardağıma badeler dolduran sakilerin

hepsi ölmüş

peh

bu hapşırık da nerden çıktı şimdi

uyumaya yakın her şeyi unutacaktım

bir baktım ki sokak ıslanmış

bende koyuverdim ardından

niyetim güldürmekti kendimi

hemde en çalımlısından

kuyu kokuyordu çocuğun gömleği

sarılınca düştü gardım iki yana

kimsin be alimcik

bu kadar ağlarmı insan

arkası sıcak haziran yağmurunda.