Arkası Yarın 1

Şiir yazacaktım alın yazımın altına, ayağı burkuldu cümlemin sonraki

Satıra atlarken. Bir başka ayak verdi tanımadığım saz.

Ürktü uyaklarım. Vazgeçtim...

Bundan iki yıl sonraydı sanırım

Bir sevgilim vardı İstanbul da,

Boylu, poslu

Kapı zilimi çalıp kaçar,

Camıma düş atardı aç karnına

Menekşe saksıma saklanırdı,

Atacağım iki çift laf

Bütün yuvarlakları nasıl da güzeldi,

Ve okşamaya aç elleri

Amma da acayipti bilseniz...

Bakınız bunu ilk defa söylüyorum...

İki adım vardır benim

Birini ona verirdim

Kimseler tanımazdı

Saygılı gecelerde,

Yıldız sayardık birlikte balkonumda

Yıldızlar da bizi sayardı hani

O zamanlar öyleydi...

Sular serperdi içimize,

Gölgemizden izinli bulutlar

Sırılsıklamdık anlayacağınız

Amma da acayipti bilseniz...

Hatırlıyorum da...

Yarınlardan bir gün,

Hava bir hayli sıcaktı

Beyoğlu'na çıkmıştı tutuşmuş ellerimiz,

Tebdili kıyafet

Çalıntı saatlerimizi satacaktık,

Zamansızlara

Almamışlardı da,

Bedavadan vermiştik

Üstelik birer de sokak vermiştik yanında,

Önümüze gelenlere

Ardımızdakiler kıskançlıktan çatlamıştı

Ölüp ölüp dirilmişti,

Şehrin orta yerlerinin çatlakları

Aramızdan su sızmamıştı

Amma da acayipti...

Açlıktan ölmeyenler lokantasında,

Kırmızı balıkları bıçaklıyordu

Kombinezonsuz dudaklar

Canımız çekmedi...

Pera da bir dükkanda,

Muhallebici kazanının dibi

Keş bir kül

Ve dilberin dudağı

Tezgah kurmuşlardı nefsimize

Tatlı lafı güzaflarla,

Sildik süpürdük kapı önlerini

Amma da acayipti...

Taammüden güldürdü bizi sonra

Sönmemiş sigaraya,

Gözyaşı döken kestaneci

Halay çektik,

Oyuna gelmiş biriyle

Bir kelebek saati sordu,

Söyledik...

Öldü sonra vasiyetsiz

Aşk olsun dedi sabaha karşı,

Ağdasız kadının biri

Oldu...

Amma da acayipti...

Suadiyetemmuzikibinonbeş