Arsız Çiçek

gitmediğimdendir,

vücudumu saran ateş

çakıl taşlarının kızgınlığında

vurur sıcaklığını

Bodrum gibi içime.

hangi koyda

demirlemiştin?

güneş alıp da dudağını

konduruyor yanağıma / özlemdir

söyletir türküleri Bodrum gibi,

iç çekişlerim bundandır.

ah kalenin arsız çiçekleri.

gözlerin,

suyun rengi olunca

bakamadım hiç ağaçlara / belki de

tutuklu yüreğim / nicedir

savrulduk kayıp zamanın içinde

dökülür geceleri arsız çiçek gibi

bölük pörçük resimlerin.

ölüm! kal istediğin kadar,

ay ışığı vurdukça / Bodrum

olur akşamlar,

sonsuzluğunda saklanır aşklar

arsız çiçekleri bakar sadece / balkonumdan

suyun sesi yansır / uzanır

ötüşlerinde dudağın / bazen

serçe, bazen

ucu olur yalnızlığımın.

Bursa - Ekim 2016