Arta Kalan

İki yitik aşkın kalıntılarıydı kıyılarımıza vuran

Kurtarabildiğimiz kadarını seviyorduk..

Geri kalanlara matem..

Hasret demliyorduk kör gözlerimizde..

Bendeki adamı özlüyordum ,

Senden ziyade..

Yüreğinin izi bulaşıyordu bir yerlere ,

Geceye ,

Nasır tutan gözlerime..

Ve ne zaman ağlasam silinir sanıyordum..

Unutmuş değildim unuttuklarını

Ölüm olunca her cevapsız sorunun karşılığı,

Sağır oluyordum sana..

Uzun lafın kısası ,

Konuşma..! duymuyorum artık anlattıklarını..

Benim aşklarım vardı ,

El yapımı umutlarım..

Yanılmışlığım..Her yanılgı sonrası..

Ve kıyılarım..Senden arta kalanları topladığım..

Bize bir iki beden büyüktü sevda

Gün geçtikçe zayıflıyorduk oysa..

Şimdi bizden arta kalanlarla ,

Gebe kalmak başka aşklara..

Yaşamaya umut varsa hala..