Artık Gidişini Seyretmiyorum

Artık gidişini seyretmiyorum

Nihavent makamı şarkılarım var.

Gerekmez lûtfunu arzetmiyorum

Yolun açık olsun sonuna kadar.

Beceremesem de sensiz olmayı

Gururun önünde duramıyorum

Göze alsam bile her gün solmayı

Aklımı başıma kuramıyorum.

Ne yanan ışıklarım olacak sabaha kadar

Ne de yollarına bakacak bir çift göz

Biraz daha canım acıyacak belli

Belki de alışacağım ihtimali en düşük sensizliğe

Ya da ne bileyim

Üstümü geceler örtecek

Yıkamaya erineceğim gömleğimi

Çoraplarımı çıkartmadan uyuyacağım

Yetmeyecek yine de

Her suşusuma bin mana yüklenecek

Artık gidişini seyretmeyeceğim.

Durağını sildim gönül hanemden

Bir daha gelirsen yol bulamasın

Umudu çıkartım virân pâyemden

Visâlin boynuma kol dolamasın.

Biraz daha zaman yarama düşen

Benim de gönlümde yeşerir bahar.

Hepsi de hataydı bardaktan taşan

Pes ettim olmadı buraya kadar.

Ne bakışları sana çakılı bir hayalim olacak

Ne saf tutmuş bekleyişlerde kıyamım

Bir kaç gün daha çok sigara içerim

Bir kaç gece daha sürer erken uyuma çabalarım

Başımı gömdüğüm yastığa kızarım gizliden gizliye

Ya da gecenin bir yarısı telefon sesine uyanırım

Ne aryandır uyandığım nede cevapsız bir çağrı

Sesiz duvarlara fırlatmak gelir

İç sesime çığlık düşer

Ya annem ararsa ?

Bir yerden başlamaktı aslında korktuğum

Bütün direnişlerin odak noktasıydım

Oldu mu olmadı mı dert etmiyorum

O yer burası ki ! sesli sayıklamarın

Aheste kokunu da sevdim

Artık gidişini seyretmiyorum.