Arzuhâl

Çok uzun şiirleri sevmem

Anlatamayışımın ifadesidir onlar

Hem ben yorulurum

Hem kızar kendine kalem

Bir damla gözyaşının yaptığını yapamadım diye

Bir gam besteleniyor gecenin sessizliğinde

Kuşların suçu alçaktan uçmak

Gün batımı anlatıyor aslında her şeyi

Alacağını almış rüzgâr dağ çiçeklerinden

Yıldızlar kayıpsız atlatıyor bu geceyi

Acı eşittir mesafe çarpı zaman

Kalbin beş vakit rükûsu hasrete

Bir de umutlar var tabii beli bükülen

Kalemsiz şiir değil midir dualar?

Gökyüzüne yazılan

İkisinde de kelimelerle kırpılan manâlar

Kelimeler;

Mâna katilleri

Kelimeler;

Nice sevda katlinin failleri

Kelimeler;

Kendinden ağır yüklerin hamalları

Gözlerin içine bir bakış süpürür yüzlercesini

Gözyaşınla yıka beni

İmbikten geçir damıt ruhumu

Damla damla sızayım senden kendime

Senden başka çer çöp kalmasın içimde

Hatta ben bile

Gündüzlerimde hayır yok

Geceleri özlüyorum

Rüyalarıma doğuyor dolunay gibi yüzün

Bir perdelik mutluluk yaşanacak hayali sahnede

Sonra doğacak yeni gün

Gözkapaklarım giyotini olacak hayali mutluluğumun

Ve yine ölüm