Arzular

Mutluluk zemheri dört mevsim

Gecelerin siyahında vurulmuş dem

Demleniyorum elemin gölgesinde ben

Can veren bir elin ışığına hasret bu beden

Umutlarımı unuttum yaşanmışlığımın zamanda

Çocuksu düşlerimi düşleyemiyorum biçare akılla

Gelen vurdu gitti kör kuyulara attı, can olan bakışımla

Arzular köreldi, kör bakışın kör yanlarında

Suskun yüreğin gel dokun kor kalmış sol yanına

Umut ver yeşert buz kırağı damlaları kır bakışınla,

Can ol, han ol,ruh ol,ruhsuz kalmışların şafağında,

Arzu demişler adıma Gönül maviyi arzular da arzular.

19.08.20010