Asi Manolya

Açmamıştım hiç kimseye gönül bahçemi

Sesimi duyurmamıştım hiç kimseye

İsmim anılmamıştı hiçbir ağızda.

Manasız sırların içinde gizlendim

Anlaşılmaz,zırhlara büründüm,

Ne kapı ne pencere hepsini örttüm,

Onca gizine rağmen benliğimin,

Leylakları,sümbülleri,gülleri kovarken,

Yalnız kalmışken,gönül kalemde

Açtı bir asi manolya bahçemde.