Asıl Sana Yazık

Yaşadığın şehrin sokaklarına g/azap gibi çöken

Ayrılığın gözlerine

Tül diye,

Kirpiklerini indiriyor uçan melekler,

Sol yanım acı,

İçten içe acıtan bir sancı,

Karanlığa düşer bir yolcu,

Bilinmezde bekler bir hancı,

Sağ yanımda alev alev bir har,

İçimde yanıp sönen bir nar,

Hiç bitmeden süren hastalıklı bir bahar,

Soluduğum her anda tükenmeyen bir ezam var...

Bana hediye diye marazlı bir bahardı getirdiğin,

Sen bana yerine getirilmemek üzere verilmiş bir

Umuttun tanrıdan,

Ne ayrı

Nede gayrı

Olabiliyordu gözlerde ağlayan sözlerimiz,

Demir bir paranın ön yüzü ben,

Arka yüzü sen gibi bir aşktı bizimkisi,

Ne kadar ayrılmak istesekte,

Kopamazdık hiçbir zaman

Bu kadar

Birbirimize sırt sırta verip

Dayanmışken,

Ayrılamıyordu yollar başka caddelerin içinde

Barınan yaşamlara.

Çıkmazdı bütün sokaklar,

Aslında kendi karanlığımızdı

Mum yakmaktan ürktüğümüz,

Ve hep

Karanlıkta pusluydu bakışlar,

Hâlbuki bir ışıktı cılız

Ve zayıf bile olsa,

Yanan ve gözlerine bakınca,

Görmek istediğini anlatan...

Pusar kalır yokluğunda ruhlar,

Dinlenmez bir daha aşka eren baharlar,

İçerideki kırık plakta,

Yükselir hüzzam makamında şarkılar,

Dönülmez olur ufukta sevdalar,

Her bir ilmeğinde yalnızlıkla örülen yarınlar,

Yazık,

Sana, bana, bize yazık...

Umutlara, hayata ve yarınlara yazık...

Can'a,

Canan'a

Doğmayan çocukların ismine kurduğumuz hayallerimize yazık...

Beni burada bırakıp,

Gidipte dönülmeyen bir gidişin

Son seferine bilet aldığın ya sevgili,

Asıl sana yazık...