Aşk

Ne garip bir kelimedir şu aşk

Acımı, mutluk mu bilemezsin

En zor anlarda destekçin

Belki de en iyi anında köstekçin

Gözyaşımıdır, derdin boynunda yoldaş

Yoksa mutluluk şarabında iki fazla kadeh

Biz ki elinde ebedi mahkûmlar

Ona göre şekil alıyor duygular

Kölesi olunca, hiç de kapanmıyor açılan yaralar

Dinmiyor sızılar, bitmiyor belalar

Bazen de sıksalar üstüne on bin mermi

Yoksa yüreğinde yara, acılar seni bitirir mi?

Harp meydanı olur piknik alanı

Top silahları olur aş kazanı

Siperler ki gölgelik

Gerisi ney ki, hepsinin bağrı delik

Aşktır gerçek olan

Bir arada tutan, insanın içini ısıtan

Varlığıyla insanı mutlu eden

Yaşama sevinci veren

Ve aşktır...