Aşk Dediğin
Aşkın iz bırakan yönüne dair bir iç döküş.
Aşk dediğin,
Birinin elini tutmak değildir sadece.
Asıl mesele, o el bırakıldığında bile,
içinde kalan izi silememektir.
Aşk dediğin,
Aynı gökyüzüne bakıp farklı şehirlerde
Aynı yıldızı aramaktır.
Herkes uyurken sessizce onu düşünmek,
kimse duymadan onunla konuşmaya devam etmektir.
Aşk dediğin,
Kavuşmak kadar beklemeyi de bilmektir.
Çünkü bazı insanlar yanındayken değil, yokluklarıyla yer eder hayatında.
Gittiklerinde evin duvarları aynı kalır ama içindeki ses değişir.
Aynaya baktığında yüzün aynı görünür,
sadece gözlerinin içindeki ışık eksilir.
Aşk dediğin,
Karşılık beklemeden sevebilmek değildir aslında. İnsan, en çok sevdiğinden bir cümle, bir bakış, küçücük bir değer görmek ister.
Çünkü sevgi, emek ister.
Emek verilmeyen hiçbir duygu,
zamanın yükünü taşıyamaz.
Aşk dediğin,
Bir fotoğrafı silmeye kıyamamak,
Eski mesajları defalarca okuyup her kelimede başka bir anlam aramaktır.
Geçmişi unutmaya çalışırken en çok ona rastlamaktır.
Bazen bir şarkıda çıkar karşına,
Bazen bir sokak lambasının altında,
Bazen de hiç beklemediğin bir kokuda…
İşte o an anlarsın;
unutmak, hatırlamamaya çalışmaktır sadece.
Aşk dediğin,
Gururla sevgi arasında kalmaktır.
Gitmek isteyip dönememek,
Dönmek isteyip gidememektir.
Bir adım atsan,
Kendinden vazgeçecekmiş gibi hissetmek, Atmasan ömrünün eksik kalacağını bilmektir.
İnsan en çok da “Keşke”lerle yorulur. Söylenmeyen sözler, sarılınmayan vedalar, tutulmayan eller…
Zaman geçer ama bazı anlar olduğu yerde kalır. Sen büyürsün, yıllar değişir, mevsimler değişir Ama içinde yarım kalan o Aşk hiç yaşlanmaz.
Aşk dediğin,
Bir ömür mutlu olmak değildir.
Bazen sadece,
Bir insanın hayatına dokunmuş olmaktır.
Onun gülüşünde kendini bulmak,
Gözyaşında sessizce kaybolmaktır.
Ve gün gelir anlarsın…
Gerçek aşk, seni değiştiren kişide değil;
onun ardından değişen sende saklıdır.
Çünkü bazı insanlar hayatına gelmek için değil, sana kendini öğretmek için gelir.
Kimisi ömrün olur,
kimisi ömründen ömür götürür.
Ama ikisi de iz bırakır.
Aşk dediğin,
Geçse bile geçmeyen…
Bitse bile bitmeyen…
Ve insanın, en çok da kendine anlatamadığı hikâyedir aşk.
Çünkü gerçek aşk; kelimelere sığmaz.
Sadece yürekte yaşar.
Sessizce…
Derinden…
Ve ömür boyu…