Aşk Denklemi

Buruşturulup bir köşeye atılmış

Bir kağıt müsveddesi gibiyim

Sana şiir olduğum günden beri.

Sanatsal yönü zayıf

Hümanizmden nasibini almamış bir cümle misali

Kabaca seviyorum içimdeki seni

Ve sen

anlamamazlıktan geliyorsun her defasında

Harflerin anlatmak istediklerini...

Bir taş yazması gibi yüreğim

Sanki çivi yazısını keşfeder gibi

Kazıyorsun üzerine silik resmini,

Görenler tarih öncesinden sanır,

Görmeyenler saklambaç oynar

Şizofren ütopyalarımda,

Kaosa sürüklenir bir hilkat garibesi

Yokluğunun soyut boyutlarında

Somutşaltırılmış son umutlarla,

Süregider bir nikotin avuntusu

Yalnızlığın tek boyutlu keskin yüzeyinde..

İlkel bir görüntü sergiler yalnızlığım

Modern savaşlardan kalma eşkalim

Sürrealist bir tebessüm beliriverir suretimde

Aynalar yansıtmaya değer bulmaz maalesef.

Oysa tüm dialoglar içe dönük

Dilini yutmuş bir hayalete ithafen

Seni anlamlandırabilme hevesine dayalı

Depresif bir ruhun çabalarından daha da öteye...

Yağmurun anasıdır gözlerimin okyanusu,

Tenimin coğrafyası yalnızlığın sonsuzluğuna uzanır,

Zihnimin türetebildiği her kuram, her teorem

Seninle olabilme ihtimali üzerine kurulu

Çözümü mümkün olmayan birer denklemdir...