Aşk Hep Kâfi Değil

Boya karanlıklara

Görmek istemiyorum gidişini

Sessizce terk et beni

Dokunma bana.

Sen gibi,

Ben gibi,

İstanbul gibi...

Kalabalıklara boğ,

Ve git.

Dönme geri.

Yabancıyım hala

Sana, bana,

İstanbul'a...

Sevmiştim ama

Boşver git.

Karasal bir iklim bırak yine,

Masmavi denize inat...

Gökyüzünden bana ne!

Kırmızı olsun, sen kanat.

Türküler vursun zülfüme

Ağlayayım ölesiye

Gözyaşlarıma yoldaş olsun Marmara

Maviler dolsun her yere

Sen git!

Düşünme bir an,

Beni şimdi sil!

Her derde dermandır zaman,

Aşk hep kâfi değil...