Aşk Hikayesi

Güz yağmurlarında sevdik biz

Güz yağmurlarında ağladık hüzünlere

Bazen bir sevda türküsüydü

Bazen ayrılığa ağıt

Kara gözlerine sakladık,

Gizli kaçamaklarımızı.

Ne biz bildik ne kimseye söyledik

Yedi veren gülü gibi ellerin

Ellerime alınca içten sıcacık

Mehtabı yakalar avuçlarına bırakırdım

Ne şımarıktın kara gözlüm

Sevildikçe sen sevilmeye,

Ben sevmeye doyamazdım.

Tek şikayetimiz zamandı.

Nasılda eriyiverirdi varlığınla

Gül mevsiminde güldün, güzde yağmurum

Ben en çok ellerini özledim,

Birde başını omuzumda görmeyi.

Kimi gün sakinim kabulüm ayrılık

Kimi gün coşar taşar isyanım.

Hep o yağmur akşamlarını hatırlarım

Şiir gibiydi düşlerim yada,

Şiir gibi yuva düşledim.

Masadaki örtü, camdaki perde

Ah kara gözlüm yıldızlı gözlerinde

Sen benim sabah güneşimdin.

Şimdi nereye baksam hayalin

Cadde ışıklarında, kaldırımlarda

Her yerde saçından bir tel

Yürüdüğümüz sokakta ayak izlerin

Gel desem, dön desem, bilirim gelmeyeceksin

Hani saçındaki örgüler gibi

Büklüm, büklüm gururun var ya,

Hani kendi dağlarında inemediğin yokuşlar.

Hani açıpta uçamadığın...

Kırık kanatların var ya,

Hani o en gizli düşleri yazdığın

Gurur inat defterin var ya.

Bir çizik attın üzerime

Ne ben sadakatsizdim, ne sen vefasız

Çabuk bitti bu hikaye zamansız.

Değmezdi be kara gözlüm

Gurur dediğin ne ki?

Versen almaz fukara, satsan etmez beş para.

Gülcenaz