Aşk-ı Firar

Aşk-ı firarda gönlüm sensizliğin ilk aşkamında

Katıksız sevdalara kapalı gönlüm karanlığın o ilk başlangıcında

Olmuyor olsada sensiz;

Sabırdan gayri ne çare ayrılığa alışırken

Kumsaldaki çakıl taşları misali

Savaşıyorum yalan dünya dalgalarıyla

Gökyüzü hep karanlık

Yıldızları topladım bir bir cennet çiçekleri misali

Şimşekler bile çakmaz oldu sensizliğin hazan mevsiminde

Dolunay artık cılız,yakamozlar ebedi öksüz

Biçare ruhum tutsak taşanmışların hasretiyle

Çiselerken nisan yağmurları

Bedenim üşür,yüreğim hep kor

Martılar eşlik eder yanlızlığıma

Aklımda sırma saçların

Gözlerinde dup duru hayalin

Ayrılık dediğin bir yudum su;

İçmişim aşk şerbetini vuslat olmasa ne fayda

Vakit ayrılığa beş kala

Sensizliği katık ediyorum aşkıma

Geçiriyorum ömrümü boşu boşuna

Bir anlamsızlık denizinde,binmişim bir sala

Salınıyorum bir sağa sola