Aşk İle Meşk
Nicedir aşka sitemkar etti beni
Bu çileli, bu sevdalı yürek
Nefretim sana ey hain felek
Ne ettimde mecnundan beter ettin beni...
Yarin gül cemaline hasret eyledin
Dünya dönüyor lakin kimin umurunda
Gözlerimi ama, dilimi lal ettin
Meyilliyim gayrı dinmeyen bir ıstıraba ...
Oysa aşktan öte bir his yok derdi
Sevda ile can veren o körpecik ruhlar
Toprağa ancak yar diyebildi gönülleri
Aşka dair bize bin bir öğüt bıraktılar...
İster sefa sür aşkla, ister cefa çek
Elbet ölmeden mezara girer o efsunu tadanlar
Benim gibi özlem ateşiyle içini çekerek
Ruhlarını teslim eder, yarin adını semaya üflerler...
Cananının ağzından duysa bir kez gülüm kelamını
Sanırsın o an ruhunu teslim edecek
Olmak için ona karanlıkta bir mum ışığı
Tüm aydınlığını seve seve feda edecek...
Su olur akar gözünden kanlı yaşı
Sevdiğinin lisanı susmak olunca
Ne etse ne söylese ses etmez canının canı
O sustukça kendi de biçare susar aşkta...
Oysa bülbül olup şakısın ister yareni
Kendi de gül ağacında bir gül olmak ister
Aşk ile meşk ederken iki sevdalı gibi
Gökyüzünden o an huzur içinde ölümü diler...
Aşk hayali, tüm ömrü bir duyguya köle eder...