Aşk Kokan Bahçelerde

Aşk kokan bahçelerde ötüşmez mi bülbüller

Bir aşık bin ağlasa bir kerecik de güler

Şairlerin ufkunda tutuşmaz mı gönüller

Kül oldum yana yana nerden bilsin ki eller

Gir gönlüme gör beni bir daha da terk etme

Sana olan sevgimi ebediyen kirletme

Mum misali eridim söndür beni tüketme

Derdin makberim olmuş aşkın beni kefenler

Gün batıyor semada şimdi çökünce kara

Mütakiben başlıyor derinden uçuk bir nara

Son çarşafı da yaktım tütünü sara sara

Alıp götürdü benden senle sevdiğim yeller

Nedir bu halin Saykal söyle aşık mı oldun

Desene yuttun hapı buldun belanı buldun

Elinden dertli sazı bırakmayacak kuldun

Mızrabı kurban ettim seni vermiyor teller