Aşk Sormaz ki !

Yoksul kasabalarda bıraktığım çocukluğum

Aşka hiç vaktim yok derken

Aşk sorar mı sana

Vaktin var mı diye!

Sormadı da.

Yıldızlar kayarken gecenin koynunda

Öylesine geldi ansızın

Ve daldı yüreğimin en kıymetli odasına.

Acılarımın sızdığı erguvan renkli akşamlarda

Yüreğimi tekmeliyordu.

Akşamcı yorgun bakışlara esir düşüp de

Kadehlerde bıraktığın izlerde tamamladım hep düşlerimi.

Sen yorulup da sığınabileceğim

Son duraktın, öyle hissetmiş

Öyle sanmıştım ne yazık ki.

Oysa şimdi,

Rütbeli ayrılıklar kaptanı gibiyim

Ne yaptıysam ısıtamadım bu şehri

Sana yazdığım mektupları yakmadan.

Her bir duvara özenle astığım

Ayrı ayrı yokluğun

İhanetin acısında yaşatıyor anılarımı.

Gün batımı akşamlara kayarken yıldızlar

Rüzgârsız yelkenlere çiziyorum

Arka masada oturan bakışlarını.

Adını ayrılık koyduğum rotasız sandallarda

Şimdi bin hüküm giydi yüreğim.

Darılmasın sakın ayrılıklar

Sonradan öğrendim yazmayı

Ve yazabildiğim en uzun kelime

UNUT...