Aşk ve Şiiriz Kendimize

Vahşi ve de zalimdik

Güvercinler getirdi bize merhameti

Yollara gül dökmeyi göklerden öğrendik

Ellerimiz soğuk ve sertti

Bir fakirin elinde ısındı ve yumuşadı

Ayaklarımız yürümeyi yollarda öğrendi

Taşlara teşekkür etmeli insan

Yalnız ve kimsesizdik

Bir kitapla çıktık kalabalıklığımızdan

Bir damla bir zerre kaldık

Sahifelerinde ilerlerken

Şimdi aşk ve şiiriz kendimize