Aşk Yap-bozu
Üşüyorum ne zamandır
Temmuz akşamlarında hüznün üşütüyor beni
Zaten bir tek yazı severim
Diğer tüm mevsimler sana çıkıyor...
Hatta kıştan bir farkın yok çocuk
Her ikinizin de gözleri donuk
Bakışlarınız titrek
Dokunuşlarınız birer fırtına
Yokluğun kadar soğuk !
Ne zaman ellerimi bıraksan
Başımdan aşağı kaynar aşklar dökülüyor...
Damlaya damlaya sen oluyor yüreğimde ki boşluğun...
Her damla sana sitem ve bekleyişler getiriyor
Ama ben
Yaşamayı seçiyorum !
Aşk yap-bozu !
Şimdi bir parçası eksik
Ben gidiyorum mesela !
Ne yapacaksın adam ?
Hangi şehrin bulutlarında sallandıracaksın kendini
Haliç ağlıyor yüzümüze
Serin suları akıyor tenimizden
Ruhumuza
Cehennemden bir fısıltı kopuyor sonrasında
Gece saçlarımın kızıllığı ardında
Ve Akdeniz gözlerinde
Kayboluyor çünkü bu bir intihar girişimi
Bilekleri kesik karanlığın !
Her kesikte sen akıyorsun yüreğimin ekvatoruna
Ben ise
K/anıyorum sensizliği sana yaktığım ''gel'' çağrılarının önünde...
Ölümdü aslında insanların canını yakan
Ölümü öldürsek seninle?
Gökkuşağı kaçtı gözlerime
Ve hayat pembe gözlükler hediye etti
Mutluluk dağıtacağım şehrin ıslak sokaklarına
Hatıraların ezberimde...
'' Düşünce düşlerim düşlerine
İki nokta yer değiştirdi
Seninle 'Olurum' derken sen
Seninle ' Ölürüm ' dedim ben
Düşen düşlerimin düşlüğünde... ''
08 Temmuz 2011